منشأ حیات از آب

قرآن در آیه ۳۰ سوره انبیاء می‌فرماید: «وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ»؛ «و هر چیز زنده‌ای را از آب قرار دادیم. پس چرا ایمان نمی‌آورند؟»

و در آیه ۴۵ سوره نور: «وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِّن مَّاءٍ»؛ «و خدا هر جنبنده‌ای را از آب آفرید.»

علم زیست‌شناسی مدرن ثابت کرده که حیات در ابتدا در آب شکل گرفته و همه موجودات زنده برای ادامه حیات به آب نیاز دارند. سلول‌ها که واحدهای بنیادی حیات هستند، عمدتاً از آب تشکیل شده‌اند (حدود ۷۰-۹۰٪). همچنین فرآیندهای بیوشیمیایی حیات در محیط آبی انجام می‌شوند.

منابع:
• قرآن کریم، سوره انبیاء، آیه ۳۰
• قرآن کریم، سوره نور، آیه ۴۵
• "Water and Life", Nature Reviews

مفسران بزرگ اسلامی از جمله علامه طباطبایی در المیزان و آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه، این آیه را اشاره‌ای به گسترش مداوم کیهان دانسته‌اند. واژه «لَمُوسِعُونَ» از ریشه «أَوْسَعَ» به معنای گسترش دادن است و به‌صورت صیغه مبالغه آمده که دلالت بر استمرار و پیوستگی این گسترش دارد.

ادعای این مقاله آن است که قرآن کریم در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، به حقیقت علمی گسترش کیهان اشاره کرده است؛ حقیقتی که بشر تنها در قرن بیستم میلادی و با مشاهدات ادوین هابل به آن دست یافت.

شواهد علمی زیر این ادعا را تأیید می‌کنند:

در قرن هفتم میلادی، تصور عمومی بر این بود که جهان ایستا و ازلی است. ارسطو و بطلمیوس مدل زمین‌مرکزی را ارائه داده بودند و این باور تا قرن شانزدهم و انقلاب کوپرنیکی ادامه یافت. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی با مشاهدات خود ثابت کرد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند.

با توجه به شواهد علمی و قرآنی، می‌توان نتیجه گرفت که قرآن کریم به‌طور شگفت‌انگیزی به حقایق علمی اشاره کرده است که قرن‌ها بعد کشف شدند. این هماهنگی، نشانه‌ای از اعجاز قرآن و دعوتی به تفکر و تدبر در آیات الهی است.