آهن از آسمان نازل شده است

قرآن در آیه ۲۵ سوره حدید می‌فرماید: «وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ»؛ «و آهن را نازل کردیم که در آن نیروی شدید و منافعی برای مردم است.»

کلمه «أَنزَلْنَا» (نازل کردیم) بسیار قابل تأمل است. علم نجوم مدرن ثابت کرده که آهن در زمین تولید نمی‌شود، بلکه در هسته ستارگان غول‌پیکر از طریق همجوشی هسته‌ای ساخته می‌شود و در اثر انفجار ابرنواخترها به فضا پرتاب می‌شود.

آهن پایدارترین عنصر از نظر انرژی هسته‌ای است و ساخت آن نیازمند انرژی بسیار بالایی است که فقط در ستارگان غول‌پیکر فراهم می‌شود. آهن حدود ۲.۵ میلیارد سال پیش از طریق شهاب‌سنگ‌ها به زمین رسید و هسته زمین را تشکیل داد.

منابع:
• قرآن کریم، سوره حدید، آیه ۲۵
• NASA: Iron in Stars
• Science Magazine: The Origin of Iron

مفسران بزرگ اسلامی از جمله علامه طباطبایی در المیزان و آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه، این آیه را اشاره‌ای به گسترش مداوم کیهان دانسته‌اند. واژه «لَمُوسِعُونَ» از ریشه «أَوْسَعَ» به معنای گسترش دادن است و به‌صورت صیغه مبالغه آمده که دلالت بر استمرار و پیوستگی این گسترش دارد.

ادعای این مقاله آن است که قرآن کریم در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، به حقیقت علمی گسترش کیهان اشاره کرده است؛ حقیقتی که بشر تنها در قرن بیستم میلادی و با مشاهدات ادوین هابل به آن دست یافت.

شواهد علمی زیر این ادعا را تأیید می‌کنند:

در قرن هفتم میلادی، تصور عمومی بر این بود که جهان ایستا و ازلی است. ارسطو و بطلمیوس مدل زمین‌مرکزی را ارائه داده بودند و این باور تا قرن شانزدهم و انقلاب کوپرنیکی ادامه یافت. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی با مشاهدات خود ثابت کرد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند.

با توجه به شواهد علمی و قرآنی، می‌توان نتیجه گرفت که قرآن کریم به‌طور شگفت‌انگیزی به حقایق علمی اشاره کرده است که قرن‌ها بعد کشف شدند. این هماهنگی، نشانه‌ای از اعجاز قرآن و دعوتی به تفکر و تدبر در آیات الهی است.