توازن شگفت‌انگیز واژگان در قرآن

قرآن کریم دارای توازن عددی شگفت‌انگیزی در واژگان خود است که با استفاده از کامپیوتر کشف شده است:

• کلمه «دنیا» (زندگی دنیوی) و «آخرة» (آخرت) هر دو ۱۱۵ بار تکرار شده‌اند.
• کلمه «حیات» (زندگی) و مشتقاتش و کلمه «موت» (مرگ) هر دو ۱۴۵ بار تکرار شده‌اند.
• کلمه «ملائکه» (فرشتگان) و «شیاطین» (شیاطین) هر دو ۸۸ بار.
• کلمه «رجل» (مرد) و «امرأة» (زن) هر کدام ۲۴ بار.
• کلمه «شهر» (ماه) ۱۲ بار (به تعداد ماه‌های سال).
• کلمه «یوم» (روز) ۳۶۵ بار (به تعداد روزهای سال).

این توازن عددی در کتابی که در طول ۲۳ سال و به‌صورت پراکنده نازل شده، نشانه‌ای از اعجاز است.

منابع:
• "Mathematical Miracle of the Qur'an", Wikishia
• "Numerical Miracles in the Quran", Islamicity

مفسران بزرگ اسلامی از جمله علامه طباطبایی در المیزان و آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه، این آیه را اشاره‌ای به گسترش مداوم کیهان دانسته‌اند. واژه «لَمُوسِعُونَ» از ریشه «أَوْسَعَ» به معنای گسترش دادن است و به‌صورت صیغه مبالغه آمده که دلالت بر استمرار و پیوستگی این گسترش دارد.

ادعای این مقاله آن است که قرآن کریم در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، به حقیقت علمی گسترش کیهان اشاره کرده است؛ حقیقتی که بشر تنها در قرن بیستم میلادی و با مشاهدات ادوین هابل به آن دست یافت.

شواهد علمی زیر این ادعا را تأیید می‌کنند:

در قرن هفتم میلادی، تصور عمومی بر این بود که جهان ایستا و ازلی است. ارسطو و بطلمیوس مدل زمین‌مرکزی را ارائه داده بودند و این باور تا قرن شانزدهم و انقلاب کوپرنیکی ادامه یافت. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی با مشاهدات خود ثابت کرد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند.

با توجه به شواهد علمی و قرآنی، می‌توان نتیجه گرفت که قرآن کریم به‌طور شگفت‌انگیزی به حقایق علمی اشاره کرده است که قرن‌ها بعد کشف شدند. این هماهنگی، نشانه‌ای از اعجاز قرآن و دعوتی به تفکر و تدبر در آیات الهی است.