زوجیت در گیاهان

قرآن در آیه ۳ سوره رعد می‌فرماید: «وَ مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ»؛ «و از هر میوه‌ای در آن دو زوج قرار داد.»

و در آیه ۳۶ سوره یس: «سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ»؛ «پاک است خدایی که همه زوج‌ها را آفرید، از آنچه زمین می‌رویاند.»

علم گیاه‌شناسی مدرن ثابت کرده که در گیاهان نیز زوجیت وجود دارد (گیاهان نر و ماده، اندام‌های نر و ماده در یک گیاه). این کشف در قرن هجدهم توسط کارل لینه انجام شد، در حالی که قرآن بیش از ۱۴۰۰ سال پیش به آن اشاره کرده است.

منابع:
• قرآن کریم، سوره رعد، آیه ۳
• قرآن کریم، سوره یس، آیه ۳۶
• "Plant Reproduction", Encyclopedia Britannica

مفسران بزرگ اسلامی از جمله علامه طباطبایی در المیزان و آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه، این آیه را اشاره‌ای به گسترش مداوم کیهان دانسته‌اند. واژه «لَمُوسِعُونَ» از ریشه «أَوْسَعَ» به معنای گسترش دادن است و به‌صورت صیغه مبالغه آمده که دلالت بر استمرار و پیوستگی این گسترش دارد.

ادعای این مقاله آن است که قرآن کریم در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، به حقیقت علمی گسترش کیهان اشاره کرده است؛ حقیقتی که بشر تنها در قرن بیستم میلادی و با مشاهدات ادوین هابل به آن دست یافت.

شواهد علمی زیر این ادعا را تأیید می‌کنند:

در قرن هفتم میلادی، تصور عمومی بر این بود که جهان ایستا و ازلی است. ارسطو و بطلمیوس مدل زمین‌مرکزی را ارائه داده بودند و این باور تا قرن شانزدهم و انقلاب کوپرنیکی ادامه یافت. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی با مشاهدات خود ثابت کرد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند.

با توجه به شواهد علمی و قرآنی، می‌توان نتیجه گرفت که قرآن کریم به‌طور شگفت‌انگیزی به حقایق علمی اشاره کرده است که قرن‌ها بعد کشف شدند. این هماهنگی، نشانه‌ای از اعجاز قرآن و دعوتی به تفکر و تدبر در آیات الهی است.