اثر انگشت منحصربه‌فرد انسان

قرآن در آیه ۴ سوره قیامت می‌فرماید: «بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ»؛ «آری، ما قادریم که سرانگشتان او را به هم بازگردانیم (و دوباره بیافرینیم).»

کلمه «بَنَان» (سرانگشتان) در این آیه بسیار دقیق انتخاب شده است، زیرا اثر انگشت دقیقاً روی سرانگشتان قرار دارد. علم ژنتیک مدرن ثابت کرده که اثر انگشت هر انسان، حتی دوقلوهای همسان، کاملاً منحصربه‌فرد است. خطوط سرانگشتان در حدود ماه چهارم جنینی تشکیل می‌شوند و تا پایان عمر تغییر نمی‌کنند.

این ویژگی در قرن نوزدهم میلادی کشف شد و از آن برای شناسایی افراد استفاده می‌شود.

منابع:
• قرآن کریم، سوره قیامت، آیه ۴
• FBI: The Uniqueness of Fingerprints
• Journal of Forensic Sciences: Dermatoglyphics

مفسران بزرگ اسلامی از جمله علامه طباطبایی در المیزان و آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه، این آیه را اشاره‌ای به گسترش مداوم کیهان دانسته‌اند. واژه «لَمُوسِعُونَ» از ریشه «أَوْسَعَ» به معنای گسترش دادن است و به‌صورت صیغه مبالغه آمده که دلالت بر استمرار و پیوستگی این گسترش دارد.

ادعای این مقاله آن است که قرآن کریم در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، به حقیقت علمی گسترش کیهان اشاره کرده است؛ حقیقتی که بشر تنها در قرن بیستم میلادی و با مشاهدات ادوین هابل به آن دست یافت.

شواهد علمی زیر این ادعا را تأیید می‌کنند:

در قرن هفتم میلادی، تصور عمومی بر این بود که جهان ایستا و ازلی است. ارسطو و بطلمیوس مدل زمین‌مرکزی را ارائه داده بودند و این باور تا قرن شانزدهم و انقلاب کوپرنیکی ادامه یافت. ادوین هابل در سال ۱۹۲۹ میلادی با مشاهدات خود ثابت کرد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند.

با توجه به شواهد علمی و قرآنی، می‌توان نتیجه گرفت که قرآن کریم به‌طور شگفت‌انگیزی به حقایق علمی اشاره کرده است که قرن‌ها بعد کشف شدند. این هماهنگی، نشانه‌ای از اعجاز قرآن و دعوتی به تفکر و تدبر در آیات الهی است.